ისტორიის ინსტრუმენტალიზაცია, მეხსიერების პოლიტიკა და საქართველო
წინამდებარე სტატიაში გაანალიზებულია ისტორიული რევიზიონიზმის, მეხსიერების პოლიტიკისა და დეზინფორმაციული ზემოქმედების ურთიერთკავშირი საქართველოს კონტექსტში. კვლევის ძირითადი მიგნებაა, რომ რუსეთის თანამედროვე საინფორმაციო სტრატეგია მხოლოდ ცალკეული ცრუ ნარატივების გავრცელებას არ ემყარება: იგი ცდილობს თავად იმ ინტერპრეტაციული ჩარჩოების შეცვლას, რომლებითაც საზოგადოება აფასებს სუვერენიტეტს, ოკუპაციას, დასავლურ ინტეგრაციასა და დემოკრატიულ ინსტიტუტებს. ამიტომ, ისტორიული მეხსიერების დაცვა, არქივების ღიაობა და მტკიცებულებებზე დაფუძნებული განათლება სცდება საზოგადოების ზოგადი კულტურული პოლიტიკის ფარგლებს და ეროვნული უსაფრთხოების, დემოკრატიული მედეგობისა და „გონებრივი დეოკუპაციის“ საფუძვლად იქცევა.