ავტორი: უჩა სეთური

სახელმწიფოსა და მოქალაქეებს  შორის ელექტრონული კომუნიკაციის სამართლებრივი საფუძვლები საქართველოს საკანონმდებლო აქტებში

ბოლო წლებში მნიშვნელოვნად გაიზარდა ელექტრონული პლატფორმების გამოყენებით სახელმწიფო სერვისების  მიწოდების მცდელობები, რომელთა შორის საუკეთესოდ უნდა მივიჩნიოთ სახელმწიფო შესყიდვების  და საჯარო რეესტრის ელექტრონული სისტემები.
 საქართველოს ადმინისტრაციული ორგანოების  ნაწილი ცდილობს სერვისებზე თუ კომუნიკაციაზე ორიენტირებული საქმიანობის სამართლებრივ რეგულირებას.

ბუნებრივია  მოქალაქეებთან ელექტრონული კომუნიკაციის მეთოდების დანერგვა მხოლოდ ზოგიერთი სახელმწიფო უწყების მიერ  არ შეიძლება შეფასდეს, როგორც პრობლემის გადაჭრის საბოლოო გზა. ამ მიმართულების განსავითარებლად და ელექტრონული კომუნიკაციის მექანიზმების დასანერგად აუცილებელია ერთიანი სტრატეგიის შემუშავება სახელმწიფო და კომერციული სექტორისთვის. მნიშვნელოვანია, რომ ერთიანი პოლიტიკის დოკუმეტით განისაზღვროს ელექტრონული სერვისების დანერგვის მიმართულებებიც.
კერძო და სახელმწიფო ინვესტიციების  თანხვედრის, ხარჯების მინიმალიზაციის ამოცანის შესასრულებლად  და ერთიანი სტრატეგიის შემუშავებისას აუცილებელია მსოფლიო გამოცდილების კერძოდ  ევროკავშირის,  შეერთებული შტატების, სამხრეთ კორეის და იაპონიის გამოცდილების გათვალისწინება.


კვლევა მომზადდა პროექტის - „ელექტრონული ჩართულობის განვითარება საქართველოში“ - ფარგლებში.
პროექტს ახორციელებს „ინფორმაციის თავისუფლების განვითრების ინსტიტუტი“ (IDFI), „პოსტსაბჭოთა კვლევების ცენტრთან“ (CPSS) ერთად, აღმოსავლეთ-დასავლეთის მართვის ინსტიტუტის (EWMI) პროგრამის - „საქართველოში საჯარო პოლიტიკის, ადვოკატირებისა და სამოქალაქო საზოგადოების განვითარების“ (G-PAC) - ფარგლებში. ამ პროგრამის განხორციელება შესაძლებელი გახდა ამერიკელი ხალხის გულისხმიერი მხარდაჭერის შედეგად, ამერიკის შეერთებული შტატების საერთაშორისო განვითარების სააგენტოს (USAID) დაფინანსებით. კვლევა არ გამოხატავს USAID-ის ან ამერიკის შეერთებული შტატების მთავრობის შეხედულებებს.